Description
Το κείμενο διερευνά τη βαθιά ψυχοδυναμική σύνδεση μεταξύ τοξικομανίας (συστηματική χρήση ψυχοτρόπων ουσιών) και ναρκισσιστικής οργής. Η ναρκισσιστική – στοματική οργή αναδύεται εκφορτιστικά όταν το άτομο βιώνει «αιμορραγικά» πλήγματα στην εικόνα του εαυτού ή αδυνατεί να διαχειριστεί ματαιώσεις, π.χ. απώλεια ελέγχου, ντροπή, απόρριψη.
Υποστηρίζεται ότι η χρήση ουσιών δεν είναι απλώς εξάρτηση, αλλά λειτουργεί ως ένας ψευδεπίγραφος μηχανισμός ελέγχου της εκπίπτουσας συναισθηματικής κατάστασης. Ο χρήστης προσπαθεί να αποφύγει το αίσθημα αδυναμίας και αβοήθητου, καταφεύγοντας στην ουσία ως «επανόρθωση» της πληγωμένης παντοδυναμίας του. Όπως διαφαίνεται από θεωρητικές αναφορές και κλινικά παραδείγματα, η χρήση της ουσίας μετατρέπεται σε «πράξη δύναμης», παρότι οδηγεί τελικά σε περαιτέρω αποδυνάμωση.

