Αριθμός Σελίδων: 122
Σάββας Μπακιρτζόγλου | Ψυχολόγος-ΨυχαναλυτήςDescription
Επιχειρείται μια συμπαγής και συμπυκνωμένη αποτύπωση και κατανόηση μιας ψυχαναλυτικής θεωρίας των σχέσεων του υποκειμένου με τα αντικείμενα, πρωτοποριακές έννοιες οι οποίες έχουν αποτελέσει την πηγή συνεχιζόμενων θεωρητικών και κλινικών εξελίξεων για αναλυτικούς στοχαστές σε όλο τον κόσμο. Η Μ. Κlein υπήρξε η ρηξικέλευθη ερευνήτρια των πλέον αρχαϊκών συνδέσεων του βρέφους με το στήθος εν είδει μερικού αντικειμένου το οποίο εσωτερικεύεται ως «καλό» όταν είναι διαθέσιμο και «κακό» όταν αποσύρεται. Η σύνδεση του νηπίου με τη μητέρα περιγράφεται ως έντονα αμφθιυμική μέσα από δύο αναπτυξιακές θέσεις: την σχιζοπαρανοειδή (έδρα της εχθροπραξιακής προδιάθεσης του υποκειμένου και των πρωτογονότερων αμυντικών μηχανισμών) και την καταθλιπτική με προεξάρχουσα την ανάγκη αποκατάστασης και επανόρθωσης της προηγηθείσας επιθετικότητας του βρέφους.
Χάρη στο κλινικό δαιμόνιο της Klein συστηματοποιήθηκε η ψυχανάλυση των παιδιών ως θεραπευτική μέθοδος, όπου ελεύθερος συνειρμός του ενήλικα αντικαταστάθηκε από τη ροή του παιχνιδιού, ενώ η εισαγωγή εκ μέρους της της προβλητικής ταύτισης, μιας από τις αρχαϊκότερες άμυνες του υποκειμένου έμελλε να γίνει αντικείμενο διεθνώς πάσης φύσεως περεταίρω διευρύνσεων και κατανοήσεων.
‘Έμφαση δίνεται στην τεράστια συνεισφορά της κλαινικής ψυχανάλυσης και των επιγόνων της στην κατανόηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας ως το ψυχικό αποτέλεσμα της προσπάθειας αποκατάστασης της βλάβης που ο καλλιτέχνης θα είχε προξενήσει φαντασιακά στο σώμα της μητέρας κατά την σχιζοπαρανοειδή φάση της ανάπτυξής του. Η ανάλυση του εκπάγλου ομορφιάς ακρωτηριασμένου γλυπτού της Αφροδίτης της Μήλου θα όφειλε την διαχρονικότητά του οικουμενικά, στην δυνατότητα που μας προσφέρει ώστε να επιχειρούμε να το αποκαθιστούμε νοερά, επανορθώνοντας τοιουτοτρόπως την προηγηθείσα επίθεσή μας στο τροφοδοτικό αντικείμενο της βρεφικής μας ηλικίας (μαστός). Έτσι το «ερείπιο» καταλήγει να γίνεται πιο ενδιαφέρον από το «όλον», με αποτέλεσμα να προκύπτει ένας ολόκληρος «πολιτισμός του θραύσματος».
Η διατριβή πλαισιώνεται από τις θέσεις της ανεξάρτητης ομάδας του W. Ronald D. Fairbairn ο οποίος επικεντρώθηκε στην ψυχαναλυτική «ανατομία» της σχιζοειδικής διαταραχής προσωπικότητας: ο σχιζοειδικός αποσύρεται από τους ανθρώπους (χωλαίνουν οι σχέσεις αντικειμένου), ώστε να μη διακινδυνεύσει να τους επιτεθεί.
Τέλος, μέσω ενός πανοραμικού πίνακα παρουσιάζονται οι αναλογίες, οι ομοιότητες και οι διαφορές της φροϋδικής μεταψυχολογίας με την Θεωρία των Σχέσεων Αντικειμένου.
