Το αντικείμενο που επιβιώνει: Ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις της οριακής διαταραχής προσωπικότητας

Price range: 15,00 € through 22,00 €

Ψυχαναλυτική ανασκόπηση της οριακής διαταραχής προσωπικότητας, από τον Freud και τον Ferenczi ως τον Kernberg, τη Mahler, τον Winnicott, τον Kohut και τον Bion, που διατρέχεται από μια κλινική περίπτωση και φωτίζει τη θεωρία μέσα από τη ζωντανή θεραπευτική σχέση.

  Αριθμός Σελίδων: 51

 Δρ. Γεωργιάδης Δημήτρης, Ψυχολόγος – Ψυχοπαιδαγωγός

Description

Η οριακή διαταραχή προσωπικότητας δεν είναι απλώς ένα άθροισμα συμπτωμάτων· είναι, από ψυχαναλυτική σκοπιά, μια συγκεκριμένη δομή ψυχικής οργάνωσης, που διαμορφώνεται από πρώιμες αναπτυξιακές αποτυχίες, τραύμα και ελλείμματα στη φροντίδα. Το κείμενο εξετάζει την «οριακή οργάνωση προσωπικότητας» του Kernberg, τους πρωτόγονους αμυντικούς μηχανισμούς της σχάσης και της προβλητικής ταύτισης, την ενορμητική ζωή και τη σεξουαλικότητα, τη διαδικασία διαχωρισμού-εξατομίκευσης της Mahler, τον ψευδή εαυτό και το περιβάλλον κράτησης του Winnicott, την ψυχολογία του εαυτού του Kohut, το τραύμα από τον Freud ως τον Ferenczi, τη θεωρία δεσμού και τη μεντάλιση. Ιδιαίτερη θέση έχουν η μεταβίβαση και η αντιμεταβίβαση, καθώς και οι ψυχαναλυτικές θεραπευτικές προσεγγίσεις: η Μεταβίβαση-Εστιασμένη Ψυχοθεραπεία (T.F.P.), η Θεραπεία Βασισμένη στη Μεντάλιση (M.B.T.), η λειτουργία του δοχείου του Bion και το αναλυτικό πεδίο των Baranger. Η θεωρία δεν μένει αφηρημένη: κάθε ενότητα συνοδεύεται από κλινικές βινιέτες από τη συμβουλευτική εργασία με έναν άνδρα που «δεν μπορούσε να ξεπεράσει τον χωρισμό» του — μια περίπτωση με σχάση, παρακολούθηση της πρώην συζύγου, αυτοκτονικό ιδεασμό και ένα ανώνυμο απειλητικό τηλεφώνημα προς τον θεραπευτή. Μέσα από αυτό το υλικό αναδεικνύεται πώς ο θεραπευτής μπορεί να αντέξει την επίθεση, να τη σκεφτεί και να την επιστρέψει ως λόγο. Η πλήρης μελέτη περίπτωσης και ένα σχεδιάγραμμα των φάσεων της θεραπείας περιλαμβάνονται στα παραρτήματα.

Additional information

Τύπος Αρχείου

PDF – Αποστολή μέσω email, Βιβλιοδεσία Θερμοκόλλησης

Η Οριακή / μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας δεν αποτελεί απλώς μια συνάθροιση συμπτωμάτων· είναι, από ψυχαναλυτική σκοπιά, μια συγκεκριμένη δομή ψυχικής οργάνωσης που αντανακλά παγιωμένους τρόπους σχέσης με τον εαυτό, τους Άλλους και τη ζωή. Η δυναμική αυτής της δομής εδράζεται σε πρώιμες αναπτυξιακές αποτυχίες, τραυματικές εμπειρίες και ελλείμματα στη διαδικασία σύνθεσης της εσωτερικής εικόνας εαυτού και αντικειμένου.

Από τη δεκαετία του 1950 στην ψυχαναλυτική βιβλιογραφία άρχισε να περιγράφεται μια ομάδα ασθενών οι οποίοι στη διάρκεια της ψυχαναλυτικής θεραπείας βίωναν σε συνειδητό επίπεδο, υλικό πρωτογενούς διεργασίας, αλλά ταυτόχρονα στερούνταν της ικανότητας για ενδοσκόπηση, εναισθησία και επεξεργασία. Αυτοί οι ασθενείς παρουσίαζαν συχνά μεταπτώσεις της διάθεσης, καθώς και μια εντυπωσιακή τάση να αντιλαμβάνονται τους σημαντικούς άλλους της ζωής τους ως απολύτως καλούς ή απολύτως κακούς (Χατζηανδρέου, 2005).

Σύμφωνα με τους Laplanche και Pontalis (1986) η οριακή διαταραχή χρησιμοποιείται συχνά για να υποδηλώσει τις ψυχοπαθολογικές οντότητες, που τοποθετούνται στα όρια μεταξύ νεύρωσης και ψύχωσης και κυρίως τις λανθάνουσες σχιζοφρένειες, οι οποίες παρουσιάζουν συμπτωματολογία νευρωσικής μορφής (Laplanche & Pontalis, 1986).

Συνεχίστε την ανάγνωση αγοράζοντας το σύνολο του κειμένου από την ψυχαναλυτική μας βιβλιοθήκη.