Σάββας Μπακιρτζόγλου
Γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά κατά το ήμισυ είμαι μικρασιατικής καταγωγής (Αττάλεια). Αποφοίτησα από το πρακτικό τμήμα του Λεοντείου Λυκείου Πατησίων και στη συνέχεια έγινα δεκτός στη Σχολή Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Clermont-Ferrand Γαλλίας από όπου αποφοίτησα με το πτυχίο (Maîtrise) Κοινωνικής και Εξελικτικής Ψυχολογίας.
Στη συνέχεια επέστρεψα στην Ελλάδα και ασκήθηκα στις κλινικές δραστηριότητες του Τμήματος Βραχείας Νοσηλείας του Αγινητείου Νοσοκομείου υπό τη Διεύθυνση του Καθηγητού Ψυχιατρικής Βασίλη Κονταξάκη, ενώ λίγο αργότερα έγινα δεκτός στην Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία (ΕΨΕ), όπου επί σειρά ετών παρακολούθησα την Εκπαίδευση στην Ψυχαναλυτική Θεωρία και Τεχνική.
Επί μακρόν, έως το 2025, παρείχα έργο ψυχολογικής υποστήριξης-ψυχοθεραπείας ασθενών και εποπτείας ασκούμενων ψυχολόγων στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής του Υπουργείου Οικογένειας (τομείς ΑΜΕΑ και Παιδικής Προστασίας), προάγοντας σημαντικό κλινικό και ερευνητικό έργο. Την ίδια περίοδο ήμουν τακτικός επιστημονικός συνεργάτης -εισηγητής των πτυχιακών και μεταπτυχιακών Τομέων Ψυχολογίας των Πανεπιστημίων Αθηνών και Παντείου.
Μεταξύ 2013-16 δίδαξα τα μαθήματα «Προγράμματα Πρόληψης» στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Κλινικής Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και «Η ψυχανάλυση στην πράξη: εισαγωγή επί της ψυχοδυναμικής- ψυχαναλυτικής θεωρίας και τεχνικής», στο Κέντρο Τέχνης και Ψυχοθεραπείας (Κ.Τ.Ψ).
Από το 2001 ανήκω επίσημα στο Μητρώο Εκπαιδευτών του Εθνικού Κέντρου Πιστοποίησης συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης (ΣΕΚ) και συνοδευτικών υποστηρικτικών υπηρεσιών (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π).
Επί σειρά ετών υπήρξα τακτικός επιστημονικός συνεργάτης της Ελληνικής Εταιρείας για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, όπου συμμετείχα τόσο ως εισηγητής σε επιστημονικές ημερίδες, όσο και ως ερευνητής σε πρωτόκολλα σχετικά με την ψυχολογία-ψυχοπαθολογία των πασχόντων και το ψυχοσωματικό υπόβαθρο της νόσου. Επιπροσθέτως ανέλαβα την οργάνωση και εποπτεία ομάδας πτυχιακών- μεταπτυχιακών φοιτητών και αποφοίτων ψυχολόγων σε πρόγραμμα κατ’οίκον υποστήριξης ασθενών.
Ασκώ ιδιωτικό έργο ως Ψυχολόγος με ειδίκευση στην Ψυχανάλυση και την Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία ενώ από το 2003 διευθύνω το Πρόγραμμα Ψυχοθεραπείας, Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων και Προσωπικής Ανάπτυξης Επέκεινα – Ψυχαναλυτική Πράξη (Αρ. Αδείας Άσκησης επαγγέλματος 3942/27.10.1997).
Υποδέχομαι τους ανθρώπους που ζητούν τη βοήθειά μου με περίσσεια κλινική περιέργεια. Ο κάθε «επισκέπτης» στο γραφείο μου είναι ένας πακτωλός μυστηρίου προς εξιχνίαση. Ανυπομονώ να μάθω τι τον απασχολεί, ποια είναι τα συμπτώματά του, πως σκέπτεται, πώς έχει χτίσει τη ζωή του, ενδεχομένως πως την καταστρέφει, γιατί υποφέρει, μα πάνω απ’όλα γυρεύω να καταλάβω τι μπορεί να σοβεί κάτω από την πρόσοψη των προβλημάτων του. Η ψυχανάλυση είναι η επιστήμη-μέθοδος της αποκάλυψης της κρυμμένης επιθυμίας, των ανεκπλήρωτων παθών και πόθων.
Αυτό που θα έλεγα σε κάποιον που θέλει να με επισκεφτεί είναι να μιλήσει αυθόρμητα και απροκάλυπτα για ό,τι του έρχεται στο νου χωρίς φόβο και ντροπή. Και βέβαια, να μου αφηγείται τα όνειρα που βλέπει…
Μια κορυφαία ανάμνηση από τη δουλειά μου: Όταν ο Ντίνος, ιδρυματικός περιθαλπόμενος στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής (Κ.Κ.Π.Π.Α), πρώην χρήστης ουσιών, ένας από αυτούς τους «ανευνούχιστους»-ασυμβίβαστους που έκαψαν τη ζωή τους στη φωτιά των παθών τους, μας διηγήθηκε αβίαστα και εκ βαθέων, τον τρόπο που μετέτρεψε ολομόναχος την ηλεκτρική του κιθάρα σε ακουστική. Αληθινά έργα μεγάλης τέχνης, τόσο η κιθάρα όσο και η φόρμα της εκφοράς του λόγου του. Ακούγοντας την περιγραφή θυμήθηκα τις κουβέντες του φιλόσοφου που πρέσβευε ότι ο Θεός βρίσκεται στη λεπτομέρεια… Βρισκόμουν εκεί με μια ομάδα ασκούμενων μεταπτυχιακών ψυχολόγων.