Ψυχανάλυσης Άροτρον Ι «Από την άροση στην επίστεψη»

Price range: 13,00 € through 19,00 €

Επιχειρείται μια «εύπεπτη» παρουσίαση δεκατριών σημαντικών και χρήσιμων ψυχαναλυτικών εννοιών, τόσο για τον διανοητή όσο και για τον ειδικό, της ψυχικής εργασίας που χρειάζεται κλινικά εργαλεία δουλειάς στον «πάγκο» εργασίας του.

  Αριθμός Σελίδων: 53

 Σάββας Μπακιρτζόγλου | Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτής

Περιγραφή

Δεκατρία κείμενα μέσα από τα οποία αναπτύσσονται ακρογωνιαία κεφάλαια του διεθνούς έγκριτου ψυχαναλυτικού στερεώματος, απαρτίζουν τον παρόντα τόμο. Είναι στις προθέσεις μας η αποσαφήνιση κομβικών εννοιών, τόσο φροϋδικών όσο και μεταφροϋδικών, ώστε να φέρουμε τον αναγνώστη κοντύτερα και να τον εξοικειώσουμε, με γλώσσα προσηνή και σαφή, στα «άχραντα μυστήρια» των διεργασιών του ασυνειδήτου και γενικότερα του ψυχικού μας οργάνου.

Ενότητες οικουμενικής αξίας και σημασίας όπως η πατρική λειτουργία, η αγωνία του θανάτου, το μεταβατικό αντικείμενο, η μετουσίωση, το στάδιο του καθρέφτη κ.λπ., γίνονται άκρως ελκυστικές για τον ανήσυχο άνθρωπο που δεν εφησυχάζει, ενώ επιδαψιλεύουν και πλαισιώνουν τον ειδικό με διαγνωστικά και άλλα εφόδια, απαραίτητα στην άσκηση του έργου του. Ως εκ τούτου, το σύνολο του συγγράμματος τίθεται στην υπηρεσία της προσωπικής ανάπτυξης του αναγνώστη (διεύρυνση της σκέψης).

Επιπλέον πληροφορίες

Τύπος Αρχείου

PDF – Αποστολή μέσω email, Βιβλιοδεσία Θερμοκόλλησης

1. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΩΣ Ο ΤΡΙΤΟΣ: Η ΠΑΤΡΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Υπάρχουν πατέρες που δεν γίνονται ποτέ πατέρες, ενώ υπάρχουν θετοί πατέρες που γίνονται καλύτεροι πατέρες, επίσης υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς καθόλου πατέρα αλλά είναι ψυχικά υγιή, ενώ άλλα, παρόλο που υπήρχε η παρουσία του πατέρα, έγιναν ψυχωτικά ή διαστροφικά.

Ο Lacan επισημαίνει το ρόλο του πατέρα ως τρίτου, ο οποίος διαμεσολαβώντας τη δυαδική σχέση ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί, το σώζει από την ψύχωση και καθιστά δυνατή την είσοδο του στην κοινωνική ύπαρξη. Κάτω από λειτουργικές συνθήκες η απαγόρευση της αιμομιξίας επενεργεί με άρρητο και άφατο τρόπο στην οικογένεια, διαμέσου της πατρικής λειτουργίας που εισάγει τον πατρικό Νόμο, δηλαδή τo taboo της αιμομιξίας. Με αυτήν την έννοια ένας πατέρας μπορεί να σταματάει να είναι πατέρας αν τυχόν η πατρική λειτουργία δεν μπορεί να ενυπάρχει πίσω από την έννοια του υπαρκτού πατρικού αντικειμένου, αν δηλαδή ο πατέρας σταματάει να είναι ο φορέας του Νόμου: τα μέλη της οικογένειας και η σχέση μεταξύ τους διέπονται από τον πατρικό Νόμο και τις απαγορεύσεις του. Έτσι, π.χ. ένας άνδρας που δεν είναι ο γεννήτορας ενός παιδιού μπορεί να γίνεται πατέρας του. Αντίθετα, γιατί ένας βιολογικός πατέρας σταματάει να είναι πατέρας; Φαίνεται πως είναι εν τέλει η πατρική λειτουργία που ενυπάρχει πίσω από την έννοια του υπαρκτού πατέρα, βιολογικού ή θετού, εφόσον αυτός δύναται να είναι φορέας του Νόμου. Συναντάμε εδώ το πεδίο της γλώσσας όπου η λέξη, ο λόγος, κυκλοφορεί και μεταδίδει ένα μήνυμα, μυεί, διαπαιδαγωγεί, οικοδομεί, αμβλύνοντας και σχετικοποιώντας την απολυτότητα της επικυριαρχίας του αίματος (αξία του συμβολικού, της ψυχικής εγγραφής).

Συνεχίστε την ανάγνωση αγοράζοντας το σύνολο του κειμένου από την ψυχαναλυτική μας βιβλιοθήκη.